விழிகள் தீட்டும் வானவில்

ஹலோ மக்களே,

எல்லாரும் எப்படி இருக்கீங்க?  அனைவருக்கும் இனிய தமிழ் புத்தாண்டு தின நல்வாழ்த்துகள்!

எல்லோரும் பிறந்திருக்கும் புதிய வருஷத்தின் இனிமையை குடும்பத்துடன் கொண்டாடிட்டு இருப்பீங்க.. இந்த இனிய தருணத்தில் நானும் புதிய கதை  ஒன்றை தொடங்கலாம்ங்கிற எண்ணத்தில் வந்திருக்கேன்.  ‘விழிகள் தீட்டும் வானவில்’ – நாவலின் தலைப்பு நல்லா இருக்கா?

கூண்டு

சமீப வாரங்களில் வார இறுதிகளில் பார்க்கும் படங்கள் எல்லாம் நல்ல நல்ல திரைப்படமாக அமைந்து விடுவதில் நாலைந்து மேங்கோ ஐஸ்கிரீம்களை உள்ளே தள்ளியது போன்ற குளிர்ச்சி. அதே கண்கள், குற்றம் 23, கிளாஸ்மேட்ஸ் (மலையாளம்),  8*10 தஸ்வீர் (ஹிந்தி) என எல்லாமே மனதில் நிற்கும் படங்கள். அந்த  வரிசையில் மனதில் மிக அழுத்தமாக பதிந்து இரண்டு வாரங்களாக அந்த படத்தை பற்றியே திரும்ப திரும்ப நினைத்துக் கொண்டிருப்பதால் இந்த பதிவு.

மனசாட்சி

இங்கே அரசியல் என்பது பெருத்த லாபம் கொழிக்கும் வியாபாரமாக மாறிப் போய் எத்தனையோ காலம் ஆகி விட்டது. தலைமைக்கு கோடிகளை அள்ளிக் கொடுத்து சீட் வாங்கி, பல லட்சங்களை தொகுதியில் வாரி இறைத்து ஜெயித்து வந்தவர்கள் எல்லாம் தம் முதலை காப்பாற்றிக் கொள்ள மெனக்கெடத் தான் செய்வார்கள். இருக்கிற ஐந்து ஆண்டுகளில் முடிந்த வரை தொற்றிக் கொண்டு எவ்வளவு தேத்த முடியுமோ அவ்வளவு தேத்தத் தான் முயற்சிப்பார்கள். அது காலில் விழுந்தோ, முதுகு வளைந்தோ, இன்னுமின்னும் காசு வாங்கிக் கொண்டோ எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்.

ஜல்லிக்கட்டு

கடந்த ஒரு வாரமாக தமிழ்நாடு மட்டும் அல்ல, தமிழ் உள்ளங்கள் எங்கெல்லாம் வாழ்ந்து வருகிறார்களோ அங்கெல்லாம் தீப்பற்றிக் கொண்டதைப் போல மக்கள் எழுச்சி. சிறு தீப்பொறியாக தோன்றிய நெருப்பு பெரும் உத்வேகமாக மாறி நம் எல்லோர் மனதிலும் தூங்கிக் கொண்டிருந்த தமிழர் எனும் உணர்வை, அடங்கி கிடந்த அடிமை எண்ணங்களை, தூங்கி வழியும் மந்தத்தனத்தை களைந்து வெள்ளமாக பீறிட்டு வெளியே வந்ததை யாராலும் மறுக்க முடியாது. உண்மையில் சொல்கிறேன். இந்த போராட்டக் களம் மக்கள் களமாக மாறி மெரினா தளும்பி நிறைந்ததை டிவியில் பார்க்கையில் உடலெல்லாம் சிலிர்த்து நின்றது. உணர்ச்சி வேகத்தில் கண்கள் கலங்கிப் போயின. அதையெல்லாம் மீறி போராட்டக் களத்தில் நாமும் சென்று நிற்க முடியவில்லையே என்ற சூழ்நிலை காரணமாக உள்ளூர உறுத்தலும் கூட. நல்ல வேளை! வெள்ளியன்று இங்கு நிகழ்ந்த ஜல்லிக்கட்டு போராட்டத்தில் பங்கேற்றப்பிறகு தான் அந்த குற்றவுணர்வு நீங்கியது. நிற்க! இது சொந்த பெருமை பேசும் பதிவல்ல.

பனி இரவும் தனி நிலவும்

அன்பு தோழமைகளுக்கு,

இந்த புதிய ஆண்டில் இனிய செய்தியாக என் மூன்றாவது நாவல் “பனி இரவும் தனி நிலவும்” புத்தகமாக மலர்ந்துள்ளது. நாவலை வெளியிட்ட பிரியா நிலையத்தினருக்கு நன்றிகள் பல! இந்த முயற்சியில் என்னுடன் துணை வந்த தோழிகள், சகோதரிகள், கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொண்ட நட்புகள் என் அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகள்! Special Thanks to Manjula Senthil Kumar, Lady's Wings Group and LW Friends!

கனமாய் கரையும் கணங்கள்

எழுதும்போதே உணர்ந்தேன், இது சற்றே பெரிய சிறுகதை என்று. ஆனாலும் குறைக்க மனம் வரவில்லை. 'அப்படியே ஒரு ஹவுஸ் வைப்பின் வாழ்க்கை, நான் என்னை உணர்ந்தேன் இதில்' என்று கருத்துக்கள் வந்தபோது நீளம் பெரிய விசயமாக தோன்றவில்லை. நீங்களும் படிச்சிட்டு எப்படி இருக்குன்னு சொல்லுங்க...

வானப்ரஸ்தம்

லேடிஸ் விங்க்ஸ் தளத்தில் நடந்த 'தீபாவளி சிறுகதை போட்டி - 2016' -ல் முதல் பரிசு பெற்ற சிறுகதை இது. மதிப்புமிகு நடுவர் காஞ்சனா ஜெய திலகர் அவர்கள் கதைகளை வாசித்து தேர்ந்தெடுத்து கொடுத்துள்ளார். நடுவர் அவர்களின் கடிதத்தையும் தள நிர்வாகியின் அனுமதியுடன் இங்கே இணைத்துள்ளேன். தேர்வுக் குழுவுக்கும் , போட்டிகள் நிகழ்த்திய  லேடிஸ்விங்க்ஸ் குழுமத்தினருக்கும், பரிசுகள் கொடுத்து ஊக்கப்படுத்தும் சிறகுகள் பதிப்பகத்தினருக்கும், பின்னணியில் இதற்கென உழைத்த முகமறியா தோழிகள்  அனைவருக்கும்  என் மனமார்ந்த நன்றிகள்!